PEEPING TOM

Muzycy Peeping Tom, wykorzystując utwory bebopowe rozdzierają jazz do jego szkieletu, ostatecznie uzyskując nową jakość w postaci free bopu.

Projekt Boperation jest ukłonem w stronę twórczości bebopowych pianistów. Dlaczego pianistów? Głównie ze względu na skomplikowane struktury w ich kompozycjach: harmonię, melodię, a także na rolę sekcji rytmicznej.
Ideą Peeping Tom jest przywrócenie tych nieco zapomnianych „skarbów” do życia poprzez ich ponowne opracowanie, a co więcej – jak mówią muzycy - wysłanie w abstrakcyjną podróż. Ciekawostką jest to, że w składzie zespołu nie ma pianisty, co już na wstępie wymaga od muzyków poszukiwania nowego obszaru wyobraźni, aby „ubrać” ten rzadki bebop w nową, wyjątkową strukturę.
Muzycy Peeping Tom są członkami rozwijającej się francusko-szwedzko-niemieckiej społeczności twórczych artystów zwanej Umlaut - wytwórni, organizatora jak i propagatora żywej muzyki.

http://umlautrecords.com/group/peepingtom
http://www.umlautrecords.com/

Antonin Gerbal / perkusja / FR

Absolwent Konserwatorium Paryskiego (jazz i muzyka improwizowana). Aktywny perkusista paryskiej sceny twórczej. Zespoły Peeping Tom i R.mutt uczyniły go jednym z najbardziej obiecujących młodych francuskich perkusistów. Jego twórczość muzyczna oraz pogłębiana wiedza filozoficzna uzupełniając się nawzajem tworzą spójną całość. Jeden z sześciu najważniejszych członków stowarzyszenia artystycznego Umlaut.

http://www.umlautrecords.com/person/antoningerbal

Pierre-Antoine Badaroux / saksofon altowy / FR

Saksofonista, producent działający głównie w Paryżu. Od roku 2006 działa również jako niezależny kompozytor. Założyciel Lunar Caustic Records (2007) oraz (wraz z Sébastienem Beliahem) awangardowego zespołu Ensemble Hodos poświęconego muzyce graficznej. Członek projektów: R.mutt, Megaton oraz Peeping Tom. Współpracował m.in. z: Evanem Parkerem, Stenem Sandellem, Sofią Jernberg oraz Davidem Stackenäsem.

http://www.umlautrecords.com/person/pierre-antoinebadaroux

Joel Grip / kontrabas / SE

Aktywnie działający kontrabasista oraz producent. Odgrywa ważną rolę na scenie europejskiej muzyki improwizowanej. Poprzez założenie Label Umlaut Records otworzył drogę rozwoju kreatywnych form wyrazu dla zespołów, kolektywów muzycznych, promując je na rynku międzynarodowym. Od 2003 roku - jeden z głównych organizatorów niezależnego festiwalu Hagenfestem w Dala-Floda w Szwecji. Poza koncertami z Peeping Tom, Kege Snö, Eve R. Trio, Je Suis! oraz SNUS, Joel Grip wyraża się także w projektach solowych, duetach oraz w większych składach zrzeszających improwizatorów z Europy, USA i Azji. Artysta angażuje się również w projekty łączące w sobie inne dziedziny sztuki, np. taniec, poezję, film, a także projekty społeczne – dzięki działalności w organizacji Public Health Music, Joel Grip - uzbrojony w muzykę - wzmacnia rzeczywistość sprawiając, iż bezdomne głosy są słyszalne...

Axel Dörner / trąbka / DE

Niemiecki artysta występujący w licznych projektach zespołowych, znany również ze swoich fenomenalnych występów solowych.
Dörner dość późno zajął się grą na trąbce. W latach 1988-1989 studiował w klasie fortepianu w Konserwatorium w Arnhem (Holandia), następnie w Wyższej Szkole Muzycznej w Kolonii. W 1991 r. wybrał trąbkę jako drugi instrument. Awangardowy jazz stał się dla niego ucieczką od akademickiego podejścia do muzyki.
W Kolonii, wraz z Bruno Leichtem, stworzył projekt Streetfighters. W tym czasie uformował również swój pierwszy zespół - The Axel Dörner Quartet – razem z Frankiem Gratkowskim, Hansem Schneiderem oraz Martinem Blume, z którym jakiś czas później dołączył do międzynarodowej grupy free improv o nazwie Lines. Pierwsza sesja Dörnera została nagrana w 1993 r. z grupą Remedy – trio stworzonym wraz z Sebastianem Gramßem oraz Clausem Wagnerem.
Po przeprowadzce do Berlina (1994) Dörner w całości poświęcił się tamtejszej scenie free improv. Wraz z klarnecistą basowym Rudim Mahallem założył - w hołdzie Theloniousowi Monkowi - zespół o nazwie Die Enttäuschung. Do duetu dołączył znany perkusista free jazzowy Sven-Ake Johansson, z którym później utworzyli projekt The Electrics. W 1995 r. Axel Dörner wziął udział w Lawrence "Butch" Morris' Berlin Skyscraper tour, co zaowocowało występami m.in. z Chris Burn Ensemble. Artysta został także stałym współpracownikiem Alexandra von Schlippenbacha. Przez cały czas rozwijał nową technikę gry. Proces ten został zilustrowany na płycie Claque (1998). Był to pierwszy album Dörnera jako lidera grupy, nagrany z chicagowskimi improwizatorami: Fredem Lonberg-Holmem oraz Michaelem Zerangiem.
Axel Dörner rozwijał nadal swoje zainteresowania muzyczne także z zespołem Zeitkratzer (dwa LP) oraz z Johnem Butcherem i Xavierem Charlesem, (LP The Contest of Pleasures).
Nagrany w 2001 r. pierwszy solowy album artysty – Trumpet - ukazuje, jak dalece rozwinięta została przez niego koncepcja dźwięku (postminimalizm).
Tym, co odróżnia Dörnera od wielu innych znakomitych muzyków jest fakt, że nie przekształcił swojego podejścia do dźwięku w religię, ale dołączył je do swojego bogatego arsenału umiejętności. Jego droga artystyczna jest głęboko zakorzeniona w eksperymentach, jednocześnie silnie związana z jazzem.

Biografia za:
http://www.allmusic.com/artist/axel-drner-p186174
http://www.efi.group.shef.ac.uk/musician/mdorner.html

-----------------------------------------------------------

Bilety: 15 PLN/20 PLN
Sprzedaż:

• od 31 października:
  sieć TicketPro/EMPIK/Media Markt/Saturn/
  
  

• od 14 listopada:
  w Centrum Kultury AGORA

Organizator:
Centrum Kultury AGORA
ul. Serbska 5a
51-111 Wrocław
www.ckagora.pl

Koordynator projektu:
katarzyna.mrozek@ckagora.pl
tel. 071 325 14 83, wew.108

Kierownik artystyczny:
Dawid Frydryk
dawid.frydryk@gmail.com